Dźwięk podlega niemalże całkowitemu pochłonięciu, kiedy przeszkoda jest wykonana z miękkiego, gąbczastego materiału o dużym współczynniku chłonności. Bezproblemowo chłonięte są tony średnie i wysokie. Najodpowiedniejszym wskaźnikiem pochłaniania, powyżej pół, w przypadku całego zakresu częstotliwości okazuje się wełna. Dźwięki niskie są wchłaniane w niewielkim stopniu, co zgodne jest z przewidywaniami, gdzie wskaźnik pochłaniania w przypadku częstotliwości poniżej 400 Hz nie przewyższa w wielu wypadkach wielkości 0,4. W trakcie pochłaniania fali dźwiękowej energia akustyczna ulega przemianie w energię cieplną. Dźwięk odbija się, jeśli przeszkoda wykonana jest z surowca o niewielkim wskaźniku pochłaniania, jednak o urozmaiconej powierzchni. Do tworzyw rozpraszających wchodzi styropian. Jego współczynnik rozproszenia jest się w zakresie od 0,73 do 0,96, w omal całym przedziale częstotliwości. Efekt pochłaniania i odbicia zachodzą równolegle, dla różnych częstotliwości różnie. Najbardziej gładka i sztywna powierzchnia w jakimś stopniu pochłania falę dźwiękową, a najbardziej pochłaniająca także odbija i rozprasza. Jeśliby dało się skonstruować pomieszczenie idealnie rozpraszające sygnał akustyczny, raz wygenerowany dźwięk trwałby w nim w nieskończoność.